Dominik Ciężkowski: Od mistrza do trenera z pasją

Podziel się tym:

Rozmowa z Dominikiem Ciężkowskim – wielokrotnym mistrzem Polski, medalistą Mistrzostw Europy Juniorów i Mistrzostw Świata Juniorów, który po zakończeniu kariery zawodniczej z powodzeniem rozwija się jako trener pływania.

Kariera zawodnicza

Redakcja: Dominik, przypomnij może czytelnikom swoją karierę zawodniczą.

Dominik Ciężkowski: swoją przygodę z pływanie zacząłem w czwartej klasie. Wtedy zapisałem się do krakowskiego klubu pływackiego „Jordan” pod okiem Marcina Skorupy. Na początku zajmowałem odległe miejsca na zawodach okręgowych. Trenowałem i zacząłem zajmować miejsca na podium. Przełom nastąpił rok później, gdy pojechałem na moje pierwsze Mistrzostwa Polski w Dębicy. Zdobyłem wtedy 6 złotych medali i zostałem najlepszym zawodnikiem, bijąc przy tym 5 rekordów Polski. Od tego momentu nie schodziłem z podium. Trenowałem i stawałem się coraz lepszy. W 2012 zostałem powołany do kadry narodowej. W tym samym roku zdobyłem mój pierwszy medal na zawodach międzynarodowych. Było to srebro na 200 m stylem zmiennym. Byłem finalistą MEJ i MŚJ oraz zdobyłem 3 złote medale na Mistrzostwach Świata Szkół Sportowych.

Ostatni start i decyzja o zakończeniu kariery

Redakcja: kiedy po raz ostatni popłynąłeś na zawodach? Pamiętasz?

Dominik Ciężkowski: oczywiście! Ostatni raz startowałem podczas Głównych Mistrzostw Polski Seniorów w 2019 roku w Olsztynie.

Redakcja: Dominik, trudno było odłożyć czepek na półkę?

Dominik Ciężkowski: nie! Była to decyzja, która dojrzewała we mnie od dłuższego czasu.

Redakcja: budziłeś się o 5:30 i chciałeś jechać na trening?

Dominik Ciężkowski: były momenty w sezonie, że chciałem zostać w łóżku i spać dalej. Chyba każdy sportowiec miał nie raz takie myśli. Nie raz zmuszałem się do wstania na siłę. Szczerze mówiąc nie chciało mi się i nie brakuje mi wstawania przed pianiem koguta.

Nowy rozdział: od instruktora do trenera

Redakcja: co się z Tobą działo, jak przestałeś uprawiać sport wyczynowo?

Dominik Ciężkowski: dokończyłem studia i zacząłem się rozglądać za pracą związaną z pływaniem. Szybko znalazłem pracę jako instruktor.

Redakcja: jesteś teraz trenerem pływania, czyli długo bez wody nie wytrzymałeś?

Dominik Ciężkowski: nigdy nie zrezygnowałem z pływania. Po zakończeniu kariery regularnie chodziłem na basen trenować, a potem zostałem trener i jestem nim do dziś.

Redakcja: kiedy zrobiłeś papiery instruktorskie? Na studiach, czy już po?

Dominik Ciężkowski: papiery instruktorskie zrobiłem podczas studiów. W czasie trzeciego semestru.

Redakcja: nie myślałeś o innej pracy, gdzieś „poza wodą”?

Dominik Ciężkowski: lubię swoją pracę. Sprawia mi ona ogromną przyjemność i satysfakcję. Nie wyobrażam sobie pracować w innym miejscu.

Trenerska codzienność i filozofia pracy

Redakcja: to pochwal się Dominik – gdzie jesteś trenerem i z kim pracujesz?

Dominik Ciężkowski: pracuję obecnie na dwóch obiektach w Warszawie. Na basenie Inflancka oraz Nowa Fala. Pracuję z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Najstarszy mój podopieczny ma 82 lata, zaś najmłodszy – 1,5 roku.

Redakcja: pracując teraz jako trener, wzorujesz się na jakimś trenerze, z którym pracowałeś jeszcze jako zawodnik?

Dominik Ciężkowski: gdy zaczynałem pracę nie wzorowałem się na żadnym, jednak z biegiem lat zauważyłem, że prowadzę zajęcia w identyczny sposób jak mój pierwszy trener. Zwracał bardzo dużą uwagę na technikę oraz oddychanie i ja pracuję tak samo ze swoimi zawodnikami.